Rocznica śmierci Stefana Okrzei

21 lipca 1905 roku na stokach Cytadeli stracono Stefana Okrzeję.

Stefan Aleksander Okrzeja ps. „Witold”, „Ernest” urodził się 3 kwietnia 1886 we wsi Dębe. Był robotnikiem, członkiem PPS i Organizacji Bojowej PPS, działaczem niepodległościowym i socjalistycznym.

Okrzeja został schwytany przez policję w trakcie zamachu na cyrkuł policyjny na Pradze. Akcja ta była elementem zamachu OB PPS na oberpolicmajstra Karla Nolkena.

Okrzeja został skazany na śmierć i powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej. Po śmierci stał się symbolem walk rewolucyjnych i niepodległościowych.

Stanisław Andrzej Radek, członek PPS i Organizacji Bojowej PPS, senator II RP i historyk ruchu robotniczego, tak opisał moment egzekucji: „wyrok wykonano błyskawicznie, nie zawiadamiając o nim nikogo. Na plac egzekucji Okrzeja szedł spokojnie. Na stokach cytadeli, koło szubienicy czekały na niego władze forteczne, administracyjne i prokuratorskie. Kat był w masce. Okrzeja prosił, aby mu nie zawiązywano oczu i aby mu pozwolono założyć sobie stryczek własnoręcznie.

Wadliwie przymocowany u góry sznur oślizgnął się z haka, Okrzeja upadł i egzekucja rozpoczęła się powtórnie. Okrutnym zbiegiem okoliczności te bohaterski ten męczennik grozę śmierci miał przeżywać dwa razy”.

„Niech żyje rewolucja! Precz z caratem!” – tak podobno brzmiały ostatnie słowa Okrzei na chwilę przed tym, jak szubieniczna lina złamała mu kark. Miał 19 lat.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s